MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Birleşen ve asıl dava dilekçelerinde, eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalıların anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olduklarını, davalıların balkonlarını diğer kat maliklerinden çoğunluğu taşıyan izin almadan kapatıp demir parmaklık taktırdığını, böylece üst katta oturan davacının can ve mal güvenliğini tehlikeye soktuğunu ileri sürerek kapatılan balkonların projesine uygun eski hale getirilmesini, parmaklıkların kaldırılmasını istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri, kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça ana taşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Yasanın bu hükmü karşısında normal koşullarda kat maliklerinin ortak yer niteliğinde olan balkonun dış cephesine projesine aykırı tesis yapması (demir parmaklık takması) mümkün değil ise de, Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamalarında özellikle bodrum ve zemin katlarda bulunan bağımsız bölümlerin, balkonlarındaki kapılarla pencerelerin dış yüzeyine yatay bağlantısı ve bombesi olmayan düz ve dikey demir parmaklık takılmasına güvenlik açısından zorunluluk bulunduğunda izin verilmektedir. Dava konusu edilen balkonun kapı ve penceresine, yukarıda nitelikleri belirtilen şekilde demir parmaklık takılmasına karar verilmesi gerekirken sözü edilen demirlerin tümden kaldırılmasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.