MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, diş polikliniği olarak kullanılan meskenin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların paylı mülkiyet şeklinde malik oldukları dava konusu taşınmazı tapuda mesken olarak yazılı bulunmasına rağmen işyeri olarak kullandıklarını ileri sürerek bu bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesini istemiş; mahkemece davalıların burayı diş muayenehanesi olarak kullandıkları, poliklinik olarak kullanmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyada toplanan bilgi ve belgeler ile yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden; kat mülkiyetli anataşınmazın dava konusu edilen 2 numaralı bağımsız bölümünün tapuda daire (mesken) olarak gösterildiği, yine yönetim planının 4. maddesinde dairelerin münhasıran mesken olarak kullanılacağı belirtildiği halde davalılar tarafından, "müşterek diş hekimi muayenehanesi" olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.
Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca tapuda mesken olarak kayıtlı bir bağımsız bölümde işyeri açılabilmesi ancak; anataşınmazdaki tüm kat maliklerinin oybirliği ile alacakları bir karar ile olanaklıdır. Somut olayda dava konusu mesken olan 2 numaralı bağımsız bölümün işyeri niteliğindeki diş hekimi muayenehanesi olarak kullanılması yönünde kat malikleri kurulunca oybirliği ile alınmış bir karar olmadığı gibi yukarıda anılan yönetim planının 4. maddesindeki açık hüküm karşısında mahkemece davanın kabulü ile dava konusu bağımsız bölümün tapuda yazılı daire (mesken) niteliğine dönüştürülmesi, bunun için davalılara uygun bir süre verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy