(6100 S. K. m. 4)
Dava: Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve fazlası saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili dava dilekçesinde, dava konusu anataşınmazın 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerinin malikleri olan davalıların sözü edilen bağımsız bölümler arasındaki duvarı kaldırarak iki işyerini birleştirip giriş kapısının yerini değiştirdiklerini, arka cephe pencerelerini kapattıklarını ve restorant olarak kiraya verdiklerini, anataşınmazın ortak yerlerinden bahçedeki otoparkı tamamen kendi kullanımlarına aldıklarını, arka bahçede bulunan otoparka jeneratör ve buz makinaları koyduklarını, kapalı depo yaptıklarını, ön bahçe kısmını kapatarak işyerinin kullanım alanına dahil ettiklerini ve çatıya hava fanları koyduklarını ileri sürerek ortak yerlere müdahalelerin önlenmesini, yapılan ilavelerin kaldırılmasını, ortak alanların eski hale getirilmesini ve fazlası saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece ortak yerde yapılan tesis ve değişiklikler için davacıların yazılı muvafakatlarının bulunduğu, bu nedenle yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesini istemelerinin iyiniyet ve dürüstlük kurallarına uygun düşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
1- Davacı tarafın ecrimisil istemi yönünden yapılan incelemede; ecrimisil davası Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerinden kaynaklanmadığından genel hükümler çerçevesinde bakılarak değerlendirme yapılması için dava tarihindeki dava değeri dikkate alınarak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 4. maddesi gereğince dosyanın tefriki ile görevsizlik kararı verilerek asliye hukuk mahkemesine gönderilmesi gerekirken davanın esası ile ilgili hüküm kurulması,
2- Ortak yerlere müdahalenin önlenmesi, kal ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemi yönünden yapılan incelemede ise;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
A- Dosya içerisine getirtilen tapu kayıtlarından davaya konu 10 numaralı bağımsız bölümün 1/2 payının N. E. Y.'a, 1/4 payının da S. E. E.'a yargılama sırasında devredildiği, sözü edilen yeni maliklerle dava konusu lokantayı işleten kiracının davaya dahil edilmediği anlaşılmaktadır. Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar kat maliki ile bağımsız bölümü fiilen kullanan kiracının da hukukunu yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usul ekonomisi gözetilerek yukarıda adı geçen kat malikleri ile kiracının davaya dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
B- Dosya içindeki bilgi ve belgelerden özellikle mahkemece yaptırılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden; dava konusu bağımsız bölümlerin yan taraflarının üstü ve yanlarının kapatılarak kullanılmasının, pergola çıkmalarının alt taraflarındaki profil üstü taş kaplama bölümlerin, işyerinin mutfağından dış cepheden çatıya çıkarılan saç baca ve çatıdaki baca fanının, arka bahçe ile otopark bölümüne konulan buz makinelerinin, jeneratörün ortak yerlere müdahale niteliğinde ve projeye aykırı olduğu, otoparkta bulunan deponun apartman hidrofor sistemi için yapıldığı, ancak buranın da sanayi tüpleri, tuz torbaları, temizlik ekipmanları vs. konularak dava konusu lokanta işletmecisi tarafından kullanıldığı saptanmıştır. Dosyada mevcut, davacılar tarafından düzenlenen Karşıyaka 3. Noterliği'nin 15.04.1992 tarih ve 14001 yevmiye numaralı ve yine aynı Noterliğin 25.09.1992 tarih ve 33930 yevmiye numaralı muvafakatnamelerde, davacıların dava konusu apartmanın zemin katında bulunan S. T.'ın maliki olduğu 38/B giriş nolu dükkanın maliki ve kiracıları tarafından içkili-içkisiz, müzikli-müziksiz, restorant veya jimnastik ve güzellik salonu veya oto satış yeri, market veya banka gişesi olarak çalıştırılmasına, işletilmesine, dükkan önündeki bahçenin dükkan tarafından kullanılmasına, bahçe üzerine güneşlik veya pergole örtülmesine izin ve muvafakatlarının bulunduğu belirtilmekte ise de bu yazılı rızaların yukarıda sözü edilen ortak alanlara müdahaleleri ve projeye aykırılıkları kapsamadığı anlaşılmaktadır. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesine aykırılık teşkil eden ve bilirkişi raporunda açıklanan bu değişikliklerin, diğer kat maliklerine zarar verip vermediği ve onları rahatsız edip etmediğine bakılmaksızın onaylı mimari projesine uygun eski hale getirilmesine ve ortak yerlere müdahalelerin önlenmesine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçe ile davanın tümden reddine karar verilmesi,
C- Davacılar tarafından davalıların davaya konu 9 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin projesindeki giriş kapılarını kaldırarak farklı cepheden tek kapı girişi yaptıkları, arka cephede yer alan pencereleri kapattıkları ileri sürülüp bu durumun da eski hale getirilmesi istendiğine göre, mahkemece proje yerinde uygulanıp bu hususların onaylı mimari projeye aykırı olup olmadığının saptanması ve infaza elverişli bir kroki üzerinde belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp kesin olarak açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy