MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü
Dava, kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili istemine ilişkindir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle Payas Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 24.02.2011 günlü yazısı içeriğinden; dava konusu Çağlalık Köyü 29 numaralı taşınmazın, imar planı dışında bulunduğu, belediyenin yol, su, elektrik, çöp toplama hizmetlerinden yararlanmasına karşın, kanalizasyon hizmetinden faydalanmadığı, yerleşim merkezine uzaklığının 4300 metre olduğu, beldenin gelişme yönünde bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye hizmetlerinin tümünden yararlanması ve aynı zamanda etrafının meskûn olması gerekir. Bu iki şartın birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yukarıda da değinildiği gibi, dava konusu taşınmazın imar planı dışında olup, belediye hizmetlerinin tamamından yararlanmadığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle taşınmazı arsa kabul etmek mümkün değildir. Mahkemece, taşınmazın arazi olarak kabulü ile Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkiî ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin, arazide yetişmesi mutad münavebeli ürünler de dikkate alınarak bilirkişi kuruluna yaptırılacak değerlendirme sonucu belirlenecek değeri üzerinden kamulaştırma bedelinin tespiti gerektiği düşünülmeden, taşınmazın arsa olduğunu kabul eden bilirkişi raporu esas alınarak tespit edilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.