(818 S. K. m. 49) (743 S. K. m. 304, 305)
Dava: Dava dilekçesinde, M. D.İ.'nin babasının davalı K. olduğunun tespiti, nafaka ve maddi-manevi tazminata hükmedilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı dava dilekçesinde, davalı ile evlilik dışı birlikteliğinden 13.07.2007 doğumlu M. D. İ'nin doğduğunu, ancak davalının çocuğu tanımadığını, bu durumdan dolayı mağdur olduğunu ileri sürerek çocuğun babasının K. A. olduğunun tespitini, davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiş, mahkemece babalık davasının kabulüne, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.
743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 305. maddesinde düzenlenen babalık davasıyla birlikte manevi tazminat istemi yönünden 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Aynı yasanın 304. maddesindeki düzenleme ise, ananın mali haklarıyla ilgilidir. Bu mali hakların kapsamına giren giderler de maddede sayılmış olup manevi tazminat isteği bunlar arasında yer almamaktadır. Ancak bu durum genel hükümler doğrultusunda manevi tazminat isteğinde bulunmaya engel değildir. Somut olayda davacı, babalık davasıyla birlikte maddi ve manevi tazminat istemiş, mahkemece bunlar değerlendirilerek esastan reddedilmiş, davacı manevi tazminat isteğinin reddi yönünden hükmü temyiz etmiştir. Davacının babalık davasındaki manevi tazminat isteği, Borçlar Kanununun 49. maddesinde yer alan genel hükme dayanmakta olup, Aile Mahkemesinin görevine girmemekte, talep edilen manevi tazminat miktarına (125.000 TL.) göre asliye hukuk mahkemesi görev alanı içinde kalmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında kendiliğinden göz önüne alınması zorunludur. O halde davacının manevi tazminat isteminin babalık davasından tefrik edilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu isteğin esastan incelenerek reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy