MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, eğitim öğretim giderlerinden kaynaklanan 69,787 ABD doları ve 7.542,92 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili, birleşen davada ise 5535 sayılı Yasa kapsamında borçlu olduğu miktarın tespiti istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Davacı vekili dava dilekçesinde, Fen-Edebiyat Fakültesinde araştırma görevlisi olan davalı ...’nun YÖK’ün 02.08.1996 günlü kararıyla j-1 vizesi alması şartıyla doktora eğitimi için 2547 sayılı Yasanın 33. maddesi uyarınca Amerika Birleşik Devletleri’ne gönderildiğini, YÖK’ün 28.02.2001 günlü yazısıyla davalıya hizmet pasaportu alması ve vizesini j-1 vizesine çevirmesi için yazı gönderilmesine karşın davalının hiçbir işlem yapmadığını, bunun üzerine YÖK’ün 07.03.2002 günlü yazısıyla görev süresinin uzatılmamasına karar verildiğini, 15.07.2002 günlü yazıyla da 15 gün içerisinde yurda dönerek göreve başlaması gerektiğinin bildirildiğini, buna rağmen davalının yurda dönmediğini, bunun üzerine 02.10.2002 günlü olurla 12.08.2002 tarihi itibarıyla müstafi sayıldığını; bu nedenle davalıya yapılan 7.542.922.000 TL (7.542,92 TL) yurt içi maaşının sarf tarihinden itibaren faiziyle ve 69.787 Amerikan Doları’nın ise yine sarf tarihinden itibaren faizi ve %50 cezai şartıyla beraber tahsilini istemiş, birleşen davada ise davacılar vekili davacıların 5535 sayılı Yasa kapsamında borçlu oldukları miktarın tespitini istemiş, mahkemece verilen kararın Dairece bozulması üzerine yapılan yargılama sırasında 5535 sayılı Yasa hükümleri uygulanmak suretiyle yükümlünün sorumlu olduğu tazminat miktarı davacı üniversite tarafından belirlenmiş, davalı tarafından da bu miktar kabul edilmiş, mahkemece de 5535 sayılı Yasa hükümlerine göre belirlenen bu miktar esas alınarak asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.
Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin 5535 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Yükseköğretim Yasasına eklenen geçici 53. maddesinde “üniversiteye veya başka bir kamu kurumuna dönmek istemeyenlerden mecburi hizmet karşılığı olarak, hizmetleri karşılığında aldıkları yurt içi maaşlar talep edilemez. Bu maaşlar haricinde eğitimleri için yapılan diğer ödemeler talep edilir” denilmektedir. Dava konusu olayda davalıların vermiş oldukları taahhütname gereğince sorumlu oldukları fakat eylemin dava açılmasından sonra yürürlüğe giren “5535 Sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa” kapsamında kaldığı anlaşıldığından, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin davanın açılmasına sebebiyet veren davalılar üzerinde bırakılmasına karar vermek gerekirken, masrafların bir kısmının davacının üzerinde bırakılması ve davalılar lehine de vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.