MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, kısıtlı ...'e miras paylaşımı için kayyım tayini istenilmiştir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm vasi ... tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vasi ..., vesayeti (velayeti) altında bulunan kısıtlı ... ile ortak murislerinden kalan malvarlığının paylaşılması için kısıtlı Haluk’a kayyım atanmasını istemiş; mahkeme, kısıtlının yeni adresinin Ankara olduğundan bahisle Türk Medeni Kanununun 430/1. maddesi gereğince yetkisizlik kararı verilmiştir.
Dava, vesayet altındaki küçüğe vasisi ile arasındaki menfaat çatışması nedeniyle kayyım atanmasına ilişkindir.
Türk Medeni Kanununun “Vesayet işlerinde yetki “başlıklı 411. maddesinde “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” hükmü bulunmaktadır. Dosya arasında bulunan Bala Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 30/12/2009 tarih 2008/451 Esas-2009/581 Karar sayılı kararından küçük Haluk’un vesayet makamının Bala Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun “Yerleşim yerinin değiştirilmesi” başlıklı 412. maddesine göre “Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.” Her ne kadar mahkemece vasi Türkan ile kısıtlının “... Altındağ/Ankara” adresinde ikamet ettikleri ve kısıtlının yeni adresinin mahkemenin yargı çevresi dışında olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiş ise de; dosyada yerleşim yerinin değiştirilmesi hususunda vesayet makamından alınan bir izin bulunmadığı, dolayısıyla kısıtlının adres değişikliğinin geçerli olmadığının anlaşılması karşısında kısıtlıya kayyım atanması davasında yetkili mahkemenin Bala Sulh Hukuk Mahkemesi olması nedeniyle yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.