(634 S. K. m. 19)
Dava: Dava dilekçesinde, davacıya ait bağımsız bölüme, davalının el atmasının önlenmesi, duvarın kaldırılarak plan ve projesine uygun hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından esastan, davalı vekili tarafından salt vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dava dilekçesinde; Didim Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/16 D.İş sayılı dosyasında yaptırdığı tespite göre; davalıya ait 1 nolu bağımsız bölümün aynı katta bulunan kendisine ait 17 nolu bağımsız bölümüne 12 m² tecavüzlü olduğunu, taşınmazına davalının el atmasının önlenmesine, davalı tarafça davacıya ait dükkanın içine yapılan duvarın kaldırılarak mevcut plan ve projesine uygun hale getirilmesini istemiştir.
634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin birinci fıkrası hükmü gereği kat malikleri, anagayrimenkulün bakımını ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.
Dosyada bulunan bilirkişi raporuna göre; asıl sorunun S11 kolonunun binanın betonarme projesinde, kat irtifakına esas mimari projesindeki yerinden farklı bir yerinde konumlandırılmış olmasından kaynaklandığını, dükkanda mimari projeye göre belli bir alan kaybı görünmekle birlikte, bu kaybın daha yapım aşamasında kaynaklandığını, mevcut binanın betonarme proje esas alınarak yapıldığını ve S11 kolonunun projelerdeki konumuna ait tutarsızlığın binaya yansıdığını belirtilmiş ise de; projeye aykırılıkların tespiti denetlemeye elverişli değildir. Mahkemece yerinde yapılacak keşif ile anayapıya ait mimari projenin yerinde uygulanarak bağımsız bölümlerdeki projeye aykırılıkların açıkça belirlenmesi gerekir. Bir bağımsız bölüm malikinin bağımsız bölüm içerisinde statiğe aykırı olmayacak biçimde tadilatta bulunabileceği gözetilerek, projeye aykırılığın ortak yerlerde bulunması halinde ise; projeye aykırılığın giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy