MAHKEMESİ : İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 05/11/2013
NUMARASI : 2012/168-2013/757
Dava dilekçesinde, işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümün eski hale iadesi ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacılar vekili dava dilekçesinde; 9.. ada .. parseldeki 1.bodrum katta bulunan bağımsız bölümlerin dışarıdan giriş açılmak ve apartman içerisinden giriş yapılmamak kaydı ile işyeri olarak kullanmasına müsaade edildiğini, fakat davalının kendisine ait mesken nitelikli bağımsız bölümünü de işyeri haline dönüştürdüğünü, kat malikleri genel kurulu toplantısında apartmanda yer alan bütün dairelerin tapuda ve tasdikli projesinde mesken olarak görüldüğü ve bu şekilde kullanılması gerektiğini, hiçbir dairenin işyeri olarak kullanılamayacağına ve işyerine kiraya verilemeyeceğine karar verildiğini belirterek, dava konusu bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına son verilip eski hale getirilmesini ve tahliyesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davalı İ.. Kozmetik İth. İhr. M.. Taah.Tic ve Ltd. Şti. aleyhine Şişli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 97/271 Esas sayılı dosyasındaki müdahalenin men'i ve ecrimisil davasında davanın ortadan kaldırılması ve kullanım şeklinin devamı hususunda yönetici ile imzalanan protokol ile sulh olunduğu, protokol şartlarının 8 bent halinde gösterildiği, bu sözü edilen davadan feragati ve adı geçen şirketin bağımsız bölümü hangi şartlarda kullanımını sürdüreceğini belirlemiş bir protokol olup tüm kat maliklerinin de bu protokole onay verdiği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesine göre, anagayrimenkulün tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümünde ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği kararla işyeri açılabilir. Sözü edilen protokol tüm kat maliklerinin oybirliği ile aldığı kararla düzenlenmiş ise de; bu protokolün, Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesi gereğince dava konusu bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına muvaffakat niteliğinde olmadığı, belli koşullarla belli bir davadan feragat için düzenlendiği görülmektedir. Sözü edilen kat malikleri kurulu kararının Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24/2. maddesi gereğince alınmış meskenin işyeri olarak kullanılmasına ilişkin bir karar niteliğinde olduğu kabul edilse dahi, aynı maddenin 3. bendi gereğince tüm bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kütüğündeki sayfalarına da şerh edilmemiş olması nedeniyle sonradan bağımsız bölüm maliki olanları bağlayıcı nitelikte değildir.
Buna göre yukarıda sözü edilen protokol niteliğindeki kat malikleri kurulu kararına dayanılarak bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına tüm kat maliklerince oy birliği ile karar verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.