MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması taraf vekillerince yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı vekilleri Av.... ve Av.... ile davalılar vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir.
Şöyle ki;
1-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.
Mahallinde yapılan keşifler sonucu alınan bilirkişi raporlarında; dava konusu taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir kuyudan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar tam olarak araştırılmadan, birinci bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın motopomp vasıtasıyla sulandığı gerekçesiyle kapitalizasyon faizi %5 uygulanmak suretiyle sulu tarım arazisi veri cetveli ve ürün münavebesi uygulanmak suretiyle hesaplama yapılmış, ikinci bilirkişi kurulu raporunda ise taşınmazın sulama imkanının olmadığı belirtilerek kuru arazide yetişen münavebe ürünleri kullanılmak ve kapitalizasyon faizi %6 uygulanmak suretiyle değer biçilmiştir.
Mahkemece çelişkili şekilde düzenlenen bu raporlara dayalı olarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Buna göre raporlar arasındaki bu çelişki, her iki bilirkişi kurulu tarafından yukarıda belirtilen esaslara göre denetime elverişli biçimde ek raporla giderilerek dava konusu taşınmazın kuru ya da sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu kesin olarak belirlendikten sonra belirlenen bu niteliğine uygun kapitalizasyon faizi, münavebe ve verilere göre değer belirlemek suretiyle bir karar verilmelidir.
2-Taşınmazın tamamı 4200 m² olup bunun 4062,52 m²'si kamulaştırılmış, mahkemece ortalaması alınan birinci bilirkişi kurulunun asıl raporu ve ek raporunda artan kısma değer kaybı verilmemesine karşın ikinci bilirkişi raporunda kamulaştırmadan arta kalan 137,48 m²'lik alanda ekonomik olarak tarım yapılamayacağından bu alanın da kamulaştırılması gerektiği belirtilerek dava konusu taşınmazın tamamının kamulaştırma bedeli hesaplanmıştır.
Kamulaştırma Kanunu'nun 12. maddesinin dördüncü fıkrası gereğince bir kısmı kamulaştırılan taşınmaz malın artan kısmı yararlanmaya elverişli bir durumda değilse, kamulaştırma işlemine karşı idari yargıda dava açılmayan hallerde mal sahibinin en geç kamulaştırma kararının tebliğinden itibaren otuz gün içinde yazılı başvurusu üzerine bu kısmın da kamulaştırılması zorunludur. Bu nedenle mahkemece ikinci bilirkişi raporunda B ile gösterilen 137,48 m² alanın değerinin davacı idareden alınmasına hükmedildiği halde bu bölümün tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru değildir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa, davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.