MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 09/07/2013
NUMARASI : 2011/610-2013/369
Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 7.796,24 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı F.. Ü.. yönünden kısmen kabulüne, davalı A.. Ü.. yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle yükümlü F.. Ü..'nün ilişiği astsubay nasbedildikten sonra kesildiği için yükümlüye öğrenciliği döneminde yapılan masraflara ve sadece öğrencilik dönemi süresince kefil olan davalı A.. Ü..'nün kefaletinin sona erdiği dikkate alınarak bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dosya içerisinde bulunan yüklenme senedinde yükümlü F.. Ü..'ye yapılan masrafların sarf tarihlerinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davacı idareye ödeneceği taahhüt edilmiş, davacı tarafça da yükümlüye yapılan masrafların sarf tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsili istenilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak Yargıtay uygulamalarına göre eğitim ve öğretim dönemi sonu ya da masrafın yapıldığı yılı takip eden yıl başı olarak kabul edilmelidir. Somut olayda Uzman Okulu ve Jandarma Astsubay Temel Kursu dönemi maliyet çizelgelerinde yükümlüye yapılan masraflar eğitim ve öğretim sonu itibariyle belirlendiğine göre, bu dönemlere ilişkin masrafların faizinin eğitim ve öğretim döneminin sonundan itibaren başlatılarak hesaplanması gerekirken mahkemece, davalının ilişiğinin kesildiği tarihi faiz başlangıcına esas alan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.