MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, ortak alana davalının müdahalesinin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava dilekçesinde özetle; .... bulunan 13 nolu bağımsız bölümün davacılara, çatı katındaki 19 nolu bağımsız bölümün ise davalıya ait olduğu ancak davalı ...'nin çatı katında bulunan ve ortak alan olan terasın 50 m² 'lik bölümünü dairesine dahil ettiği, terasın tamamının ... tarafından kullanıldığı, binanın merdiven boşluğunda ve asansör dairesi karşısında bulunan bölüme projeye aykırı olarak odalar yapıldığı, bu odaların da yalnızca davalı ... tarafından kullanıldığı, davalının müdahalesinin men-i'ne ve projeye aykırılıkların giderilmesine karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinin ikinci bendinde “Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz“ yasal düzenlemesi yer almaktadır.
Dava konusu taşınmazda, terasa tek çıkışın davalının bağımsız bölümünden olması nedeniyle buranın kullanım hakkının davalıya ait olduğu kabulünde bir isabetsizlik yok ise de kullanım hakkının davalıda olması davalıya terasta projeye aykırı tesis ve değişiklikler yapma hakkını vermez. Davalıya Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesine göre bu tesisleri yapmak üzere kat maliklerinin beşte dördünün verdiği bir muvafakat de bulunmadığına göre terastaki projeye aykırılıkların projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bu yöndeki istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.