Davacı Karayolları Genel Müdürlüğü ile davalı .... aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.01.2013 günlü ve 2010/131-2013/11 sayılı hükmün temyiz isteminin reddi hakkında Dairece verilen 24.10.2013 günlü ve 2013/12412-2013/14044 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.
Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Yerel mahkemece verilen gerekçeli kararın davacı vekili tarafından temyizine ilişkin dilekçenin süresi içerisinde (27.02.2013 tarihinde) mahkemeye verilip havale ettirildiği, ancak mahkeme kaleminde UYAP sisteminde temyiz defterine süre dolduktan sonra (04.03.2013 tarihinde) kaydedildiği anlaşıldığından ve böylece deftere geç kayıttan dolayı temyiz edene yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığı ve davacı vekilinin temyizinin süresinde olduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından; davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 30.10.2013 gün ve 2013/12435-14180 sayılı davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilip dosya içindeki tüm kağıtların yeniden incelenmesi sonucunda;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Dosya içerisine getirtilen belgelerin ve özellikle satış akit tablosunun incelenmesinden, kamulaştırılan 3926 parsel yönünden hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen Çiftlik Köyü 5101 parsel sayılı hızar atölyesi nitelikli taşınmazın 30.06.2009 tarihli iki paydaşı tarafından iki paydaşa satışı emsal alınarak incelenmiştir. Hızar atölyesi niteliğindeki emsal taşınmazın satışının serbest satış olmadığı, taşınmazın nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırmaktadır.
Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan gerçekci bir sonuca ulaştıran taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,
2-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu ve davacı idarenin harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan davacıya harç yüklenmiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.