MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 26/03/2013
NUMARASI : 2013/32-2013/115
Dava dilekçesinde, birden fazla parsel üzerinde bulunan sitede davalıların bulunduğu parsel maliklerinin oluşturduğu yönetim planının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı yönetim vekili ile bir kısım davacı vekilince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı yönetim vekili Av.M. T.. ve bir kısım davacılar vekili Av.C. K.. ile aleyhine temyiz olunan davalılar vekili Av.H. E..geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacılar vekili dava dilekçesinde, dava konusu sitenin birden çok parsel üzerinde kurulu olup, 23.12.1996 tarihli yönetim planının tapuya tescil edildiğini ve sitenin bu yönetim planına göre yönetildiğini, ancak söz konusu sitede davalıların bağımsız bölüm maliki oldukları 1350 ada 2 parsel için ayrı yönetim planı tanzim ettiklerini, 09.10.2011 günlü site kat malikleri kurulu toplantısında bu yönetim planının ve sözü edilen parselin ayrılmasının kabul edilmediğini, buna karşın davalıların 1350 ada 2 parsel için düzenledikleri yönetim planını tapuya tescil ettirerek bu parseldeki ortak ve sosyal alanların kullanılmasına son verilmesini istediklerini oysa 23.12.1996 tarihli yönetim planı ile ortak alanların kullanımının belirlendiği ve tüm malikler için bağlayıcı olduğunu ileri sürerek, davalıların ayrı yönetim planı tanzim ve tescilinin geçersiz olduğunun tespiti ve 17.08.2011 tarihli bu yönetim planının iptali ile kat maliklerinin 23.12.1996 tarihli tescilli yönetim planıyla kazanmış oldukları ortak ve sosyal alanlara ilişkin haklarının kuvvetlendirilmiş nispi hak olarak kabulüyle, tüm maliklerin tapu kayıtlarına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece sitede toplu yapı yönetimine geçilmediği ve toplu yapı statüsünde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içerisinde bulunan kat irtifakı kurulmasına esas yönetim planlarının 23.12.1996 tarihli olup, sitede mevcut dört parsel için tapuya verilen bu yönetim planları hükümlerinin birebir aynı olduğu, 4. maddelerinde tüm parsellere tahsis edilen ortak kullanım alanlarından bir kısmının 1350 ada 2 nolu parselde bulunduğu, dört ayrı parsel (1349/1, 1350/2, 1350/3 ve 356/39 ) için aynı hükümleri içeren bir yönetim planı yapıldığı anlaşılmaktadır. Ayrı ayrı parsellerin üzerinde kurulu kat irtifaklı bağımsız bölüm maliklerinin site adı altında biraraya gelerek müşterek bir yönetim kurmaları halinde, böyle bir mülkiyet ve yönetim Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine uygun değilse de, site sakinlerinin aralarında yaptıkları bir sözleşme ile (yönetim planı) sitelerini yönetmelerine yasal engel olmadığı gibi, paydaşlar, kendi aralarında oybirliğiyle anlaşarak yararlanma, kullanma ve yönetime ilişkin konularda düzenleme yapabilirler. Tüm anataşınmazdaki malikler arasında müşterek yönetimi ve ortak yerlerin kullanımını öngören bir sözleşme (23.12.1996 günlü yönetim planı) bulunduğu da anlaşıldığına göre, sadece 1350 ada 2 nolu parselin maliklerince dört parseli de ilgilendiren 23.12.1996 tarihli yönetim planının tüm parsellerdeki maliklerin kullanımında olan ortak yerlerin kullanımını kısıtlayıcı ya da önleyici hükümler içeren yeni yönetim planı yapılamayacağından davaya konu 17.08.2011 günlü yeni yönetim planının 1350 ada 2 nolu parselde mevcut olan ve tüm sitenin ortak alanları niteliğindeki alanlarla ilgili kullanımı kısıtlayıcı ve önleyici hükümlerinin iptali gerektiği düşünülmeden davanın tümden reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacılar yararına takdir edilen 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı taraflara verilmesine,
temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy