MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, hırsızlık nedeniyle tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili, dava dilekçesinde; ikamet ettiği 2 numaralı bağımsız bölümün maliki, davalılardan ...'nin bağımsız bölümün bulunduğu anataşınmazın yöneticisi ve .....'nin ise anataşınmazın güvenliğinden sorumlu şirket olduğunu, davacının evinin 18.07.2011 tarihinde yurt dışında bulunduğu sırada gece vakti soyulması sebebiyle aile yadigarı olan madden ve manen paha biçilemez bir çok mücevherin çalındığını, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL. maddi 75.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacının resimlerini sunduğu takıların değerini 30.000,00 TL olarak ortalama bir değer tesbiti yapılarak bu miktar üzerinden değerlendirildiği ancak davacının evde kasa bulunmasına rağmen takıları kasada saklamayarak dolapta bulundurduğu, hırsızların evdeki kasayı götüremedikleri de gözönünde bulundurularak kusur ve sorumluluğun davacı ve davalıların 1/3 oranında sorumlu oldukları kanaati ile davacının 1/3 oranındaki kusuruna tekabül eden miktar düşüldükten sonra bakiye 20.000,00 TL maddi tazminatın ve davacının aile yadigarı takılarının çalınması nedeniyle uğradığı manevi üzüntü nedeniyle 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dosyadaki bilgi ve belgelerden, kat irtifakı kurulu anayapının iki bloktan oluştuğu, davalı ... Apartman Yönetimi ile davalı .... arasında düzenlenen sözleşmenin 2.maddesine göre "görevin ifası için tahsis edilen personel sayısı ve ekipmanlarının imkanları dahilinde caydırılarak ön güvenlik tedbirlerinin alınması" amaç ve konu olarak belirlendiği görülmüştür.
Dava Kat Mülkiyeti Kanununa göre davalı site yönetiminin ve güvenlik hizmeti sağlayan davalı şirketin kusur sorumluluğuna dayanan maddi ve manevi tazminat davası olup, siteye ait yönetim planında yönetimin sitenin bakım ve gözetiminden sorumlu olduğu belirtilmekte ancak güvenlik ve hırsızlığa karşı sorumlu olacağı hususunda bir düzenleme bulunmadığı gibi Kat Mülkiyeti Kanununun 35.maddesinde de yöneticinin görevleri arasında bu yönde bir düzenleme de bulunmadığı dikkate alınarak, davalı yönetim aleyhindeki davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.