MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, .... Köyü 11 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedeli ile ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.
Şöyle ki;
1-Dosya içerisine getirtilmiş olan dava konusu taşınmazların paydaşı ....'ın Asliye Hukuk Mahkemesinin 1979/71 Esas-1982/40 Karar ve 1979/70 Esas-1982/41 Karar sayılı kamulaştırma bedelinin artırım davalarında... Kurumunun 11.01.1980 tarihli mahkemeye gönderilen yazılarında 45 parsele 26.12.1977 ve 197 parsele 08.08.1978 tarihlerinde el atıldığı bildirilmiştir. 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinin 1. ve 2. fıkrasında "Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09/10/1956 tarihi ile 04/11/1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması halinde taşınmazın dava tarihindeki değeri taşınmazın el koyma tarihindeki nitelikleri esas alınmak ve bu Kanunun 11 inci ve 12 nci maddelerine göre hesaplanmak suretiyle tespit edilir." hükmü öngörülmüştür.
Dava konusu taşınmazların 26.12.1977 ve 08.08.1978 tarihleri itibariyle 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi)
yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının, belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten ve hava fotoğrafları da getirtilmek suretiyle dava konusu taşınmazların el atma tarihlerindeki niteliği tespit edildikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle arsa olarak kabul edilerek bedel belirlenmesi,
2-Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; öncesi 197 ve 45 parsel olan taşınmazların tamamının davalı tarafından 1976 yılında kamulaştırıldığı, kamulaştırma kararı alınan 197 parselin tamamı ile 45 parselin bir kısmının imar uygulamasına girdiği ve diğer bazı parsellerle birlikte 1.336.747 m² yüzölçümlü 11 ada 1 parsel sayılı taşınmazın oluştuğu, kamulaştırma işleminin davacılar yönünden usulüne uygun olmadığının mahkeme kararıyla (Mahkemenin 2007/143 Esas 2009/404 Karar ile 2007/75 Esas 2009/402 Karar sayılı 17.maddeye göre açılan tescil davalarında) kesinleştiği ve davacıların mahkeme kararı doğrultusunda eski 197 parselin tamamı ve 45 parselin imara giren kısmından gelen hisseleri için yeni oluşan 11 ada 1 parsel sayılı taşınmazda hisselendirildiği anlaşılmıştır.
Dosyada bulunan keşif zaptında 11 ada 1 parselin ..... Kurumunun hurda sahası ve lojmanları kapsadığı yazılmış, fen bilirkişi raporunda ise taşınmazların ne kadarına el atıldığının belirtilmediği, ancak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda ise 11 ada 1 parsel ile 45 parselin imara girmeyen kısmının tamamına el atılmış gibi hesap yapılıp bedele hükmedildiği anlaşılmıştır.
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olduğuna göre dava konusu 11 ada 1 parsel ile 45 parsel (imara girmeyen kısım) üzerinde yeniden keşif yapılarak söz konusu taşınmazlarda fiili el atılan kısımlar ve özellikle 45 parselin imara girmeyen kısmında el atma olup olmadığı belirlenerek el atılan kısımların bedeli belirlenip davacıların hisselerine düşen pay oranında bedele hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava konusu taşınmazların tamamına el atılmış gibi değer belirleyen bilirkişi raporu esas alınarak eksik incelemeyle hüküm kurulması,
Kabule göre de;
3-Hükme esas olarak alınan bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal kabul edilen 334 parsel numaralı taşınmazın 10200 m² yüzölçümüyle 1/2 sinin 31.12.2008 tarihinde 412.415 TL ye satıldığı kabul edilerek değerlendirme yapılmış ve bu parsel ile dava konusu taşınmazın özellikleri karşılaştırılmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer takdir edilmiş ise de; yapılan geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen tapu müdürlüğü cevap yazısından, emsal taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda belirtildiği gibi bir satışının olmadığı anlaşıldığından; bu taşınmazın dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde geçerli bir emsal olamayacağından, mahkemece tarafların bildireceği ya da re'sen bulunacak emsal taşınmazlara ait tapu kayıtları getirtilip bilirkişi kurulundan bunlara göre inceleme yapan ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,
4-Ecrimisile hükmedilebilmesi için taşınmazın bulunduğu mevkideki diğer arsaların kiraya verilip verilmedikleri, veriliyor iseler nasıl ve ne şekilde kiraya verildiklerinin taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilmesi, varsa emsal kira sözleşmeleri ibraz ettirilerek, buna göre düzenlenecek bilirkişi raporu sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, soyut ifadelerle ecrimisil bedeli tespit eden rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,
5-Dava konusu taşınmazlara 1977-1978 yıllarında el atıldığı anlaşıldığına göre; 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…. bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında 04.11.1983 tarihinden önce el atılan taşınmazlara yönelik davalarda karar ve ilam harcının maktu olarak alınması ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.