MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 5770 ada 9 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre aynı taşınmazın başka bir paydaşı aleyhine aynı el atma sebebiyle açılan dava sonunda verilip kesinleşen kararda belirlenen değer, güçlü delil olarak kabul edilmelidir.
Daha önce Dairemizce incelenerek karara bağlanan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/106 esas sayılı (Dairenin 2013/12330E.–2014/1173K. sayılı-Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 2014/4056E.-9784K. sayılı) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/108 esas sayılı (Dairenin 2013/12332E.-2014/2K. sayılı-Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 2014/4057-E. sayılı) dosyalarında, aynı taşınmazın bir kısım paydaşının açtığı kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminata ilişkin davada 07.05.2012 olan değerlendirme tarihi itibariyle, aynı emsalle dava konusu taşınmaza 1150 TL/m² değer tespit edilmiş iken bu dosya için 1498 TL/m² bedel belirlenmesi karşısında, bahsedilen kararların güçlü delil teşkil ettiği gözetilerek bilirkişi kurulundan kesinleşen dosyalardaki değerden ayrılmayı gerektirecek bir nedeni olup olmadığı sorulup ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile fazla bedele hükmedilmesi,
2-Kabule göre de;
a)2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz ile emsalin 2012 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerektiğinin düşünülmemesi,
b)Dava konusu 5770 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 14.02.2012 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen .... Mahallesi 5087 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise 22.08.2006 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadığının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden ve dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllerini gösterir tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilip incelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerekeceği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,
c)Dava konusu taşınmaza emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 5087 ada 1 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.08.2006 tarihli satışına ilişkin alıcısını, satıcısını ve satış bedelini gösteren tapu kaydı ve resmi satış akit tablosunun onaylı örneğinin tapu müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,
Doğru görülmemiştir.
3-Bundan ayrı olarak;
2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, Esas 2013/95 ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiği dikkate alınarak mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.