(5237 S. K. m. 125, 129) (5271 S. K. m. 223) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 322)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık N.A. hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının niteliğine göre, kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık N. A. müdafii ve katılan B. Ö. vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir karar vermeye yer olmadığına,
2- Hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
İleri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesine" biçiminde anılan Kanun maddesinde öngörülmeyen bir karar türüyle hüküm kurulması,
Sonuç: Kanuna aykırı ve katılan sanık N. A. ve katılan sanık B. Ö. müdafilerinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca temyiz edilen kararın açıklanan noktası, hüküm fıkrasındaki "Ceza vermekten vazgeçilmesine" kısmının çıkarılarak "Ceza verilmesine yer olmadığına" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 25.11.2015 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy