(5237 S. K. m. 7, 117, 119)
İş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 117/1, 119/1.c ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.800,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Serik Sulh Ceza Mahkemesinin 15/04/2008 tarihli ve 2007/125 esas, 2008/144 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30/10/2019 gün ve 2019/103790 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre;
1-Sanık hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan temel ceza olarak 20 gün adlî para cezasının belirlendiği, birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi sebebiyle bir kat oranında artırım yapılarak 40 gün adlî para cezası belirlendikten sonra, aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 30,00 Türk lirasından paraya çevrilirken sonuç olarak 1.200,00 adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 1.800,00 adlî para cezası olarak fazla ceza tayininde,
2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2 maddesi gereğince, adı geçen sanık yararına olan ve hükümden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda Ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,
İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
Bir nolu isteme yönelik incelemede;
Sanık hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçundan temel ceza olarak 20 gün adlî para cezasının belirlendiği, birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi sebebiyle bir kat oranında artırım yapılarak 40 gün adlî para cezası belirlendikten sonra, aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 30,00 Türk lirasından paraya çevrilirken sonuç olarak 1.200,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 1.800,00 TL adlî para cezası olarak fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.
İki nolu isteme yönelik incelemede;
Sanık ... hakkında mahkemece hükmün gerekçesinde "sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyeti ve diğer sanıklarla birlikte suçu inkarları da dikkate alınarak suçun işlenmesi ile mağdurun uğradığı maddi ve manevi zararları gidermedikleri anlaşıldığından sanıklar hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiştir" şeklindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması konusunda mahkemece değerlendirme yapıldığından bu hususa yönelik kanun yararına bozma istemi yerinde görülmemiştir.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden,
1- İki nolu isteme yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Bir nolu isteme ilişkin olarak, sanık ... hakkında, Serik Sulh Ceza Mahkemesinin 15/04/2008 tarihli ve 2007/125 esas, 2008/144 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2-Karardaki hukuka aykırılık CMK'nın 309.maddesinin 4-d fıkrasına göre, sanığa daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmekle, sanık hakkında TCK’nın 117/1,119/1-c maddeleri uyarınca, belirlenen 40 gün adli para cezasının, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 30 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 1.200,00 TL adli para cezasıyla CEZALANDIRILMASINA, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)