MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça konu yapının, TCK'nın 184. maddesinin yürürlüğe girdiği 12/10/2004 tarihinden önce yapıldığının kabul edilmesi karşısında, sanığın beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve Pamukkale Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları bu nedenler yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından "TCK'nın 7/1. maddesi gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin çıkartılıp, yerine "Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması karşısında, CMK' 223/2-a. maddesi uyarınca sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan beraatine" ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy