(634 S. K. m. 24, 33)
Dava: Dava dilekçesinde eski hale getirme ve tahliye ile masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı T. Mutlu vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan bağımsız bölümün butik tabir edilen işyeri olarak kullanılması Kat Mülkiyet Yasasının 24. maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olup, bu aykırılığın giderilmesi gerekli ise de, bu gibi hallerde Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü de dikkate alınarak taşınmazı işyeri olarak kullanan kiracının tahliyesine karar verilmeyerek bağımsız bölümün tapuda kayıtlı olduğu üzere meskene dönüştürülmesine, işyeri olarak kullanılmasına son verilmesine ve bunun için de davalılara yine 33. madde hükmü uyarınca süre verilmesine ve bu süre sonunda karar gereği yerine getirilmediği takdirde ancak tahliyesine karar verilmelidir.
Davalıya yukarıda sözü edildiği üzere mehil verilmeden tahliyeye karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Diğer bir anlatımla, mahkemece verilmesi gereken karar, tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasına son verilmesi suretiyle eski hale getirilmesine, bunun için belli bir süre verilmesine ve bu süre içinde karar gereği yerine getirilmediği takdirde bağımsız bölümün tahliyesine şeklinde olmalıdır.
Bundan ayrı davacı taşınmazın maliki olmadığı ve taşınmaz üzerinde herhangi bir şahsi hakka da sahip olmadığı dikkate alınmadan bağımsız bölümün davacıya teslimine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.12.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy