(634 S. K. m. 3, 33)
Dava: Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, maliki bulunduğu bağımsız bölümün 10/110 arsa payına sahip iken zemindeki iki bağımsız bölümün 5/110 arsa payına sahip olduğunu, bu durumun, kendisinin genel giderlerden daha fazla ödeme yapmasına neden olduğunu ileri sürerek arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiştir.
Dosya kapsamından ve geri çevirme üzerine dosyaya celp edilen tapu sicil müdürlüğündeki kat mülkiyetine geçiş sırasında verilen dilekçeden gerçekten zemindeki iki küçük dairenin diğer dairelere nazaran yarı arsa payına sahip olduğu, dilekçenin tüm bağımsız bölüm maliklerince imzalandığı ve tapuya tescilin bu şekilde tesisinin istendiği anlaşılmıştır.
Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre, kat mülkiyetine geçişte düzenlenen ve tüm kat maliklerince imzalanması gereken belgeler taraflar arasında bir sözleşme niteliğinde olup bu sözleşmenin feshini ve tadilini gerektirir zorunlu yasal nedenler olmadıkça değiştirilemez.
Davacı, kendisini de bağlayan ve bizzat imzaladığı dilekçenin aksine münhasıran genel giderlerin bölüşülmesinde kendisine fazla pay düştüğü nedeniyle yeniden pay düzenlenmesini isteyemez.
Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinin değişik 2. fıkrası hükmüne göre, her ne kadar bağımsız bölümlere tahsis edilen arsa paylarında değişiklik yapılması mümkünse de, bu değişikliğin tek nedeni, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleri ile oransız olarak kat mülkiyetine geçildiği haldir. O nedenle davacı genel giderlere katılma payının fazla olduğu gerekçesi ile arsa paylarının yeniden düzenlenmesini dava edemez. Böyle bir uygulama nedeniyle mağdur olduğu iddiasında ise genel giderlere katılma konusunda varsa yönetim planında bu konuda bir değişiklik yapılması önerisi ile bağımsız bölüm malikleri kuruluna başvurabilir. Bu kurulun alacağı kararı uygun görmediği takdirde ise Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca bu konuyla ilgili olarak (genel giderlere katılma usulünün değiştirilmesi) mahkemeye başvurabilir.
Bu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.1.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy