(634 S. K. m. 19)
Dava: Dava dilekçesinde muhalif kalan davalının menfi oyunun olumlu oy vermiş sayılmasına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça ana gayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat onarım ve tesis yapılamaz.
Yasanın bu hükmü karşısında her bir kat maliki kendi serbest iradesi ile rızasını beyan etmediği sürece yasa hükmünde öngörülen rıza şartı yerine gelmez. Mahkemenin kişinin yerine kaim olarak onun rıza beyan etmiş olduğuna karar vermesinin hiçbir hukuki dayanağı yoktur.
Diğer kat maliklerinin ortak yerlerden olduğu anlaşılan terastan halen yararlanmıyor olmaları terasın ortak yer niteliğini bertaraf etmez.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.10.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy