(634 S. K. m. 10)
Dava: Dava dilekçesinde kat mülkiyeti kurmak sureti ile ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: İnşaatı tamamlanmış binaların birbirlerinden ayrılmış parseller üzerinde bulunması ve birleştirilmelerinin, arada bulunan çocuk bahçesi nedeni ile, mümkün olmadığı saptandığına göre bu parseller üzerindeki binalarda müştereken kat mülkiyetine geçilemeyeceğine dair mahkemece yapılan tespit usul ve yasaya uygun ise de; Herdir parsel üzerinde yapılmış binalar ayrı ayrı ele alınarak Kat Mülkiyeti Kanununun 10. maddesinin son fıkrası hükmünün, her bir parsel üzerindeki bina üzerinde birbirinden bağımsız olarak kat mülkiyetine geçilip geçilemeyeceği konusunda herhangi bir araştırma yapılmadan davanın reddi doğru görülmemiştir.
Dava konusu taşınmazlar tapuda kooperatif adına kayıtlı olup, bu hali ile davacının pay maliki sıfatı olmadığı cihetle sözü edilen 10. maddenin son fıkrası hükmü uygulanamaz ise de, kooperatif ortaklarının ferdi mülkiyete geçtiklerine dair dosya içerisinde bazı belgelerin mevcut olduğu dikkate alınarak bu konuda da inceleme yapılıp ferdi mülkiyete geçilmiş olduğunun tespiti halinde kooperatif ortaklarının bağımsız pay malikleri olacakları cihetle yukarıda açıklandığı gibi işlem ve tahkikat yapılıp kat mülkiyetine geçiş yoluyla ortaklığın giderilip giderilmeyeceğinin saptanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.
Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde davanın reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy