(634 S. K. m. 19)
Dava: Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, tapuda dükkan olarak kayıtlı bulunan bağımsız bölümün fırın olarak kullanılabilmesi için tüm kat maliklerinin bu konuda bir karar almasına gerek olmadığı konusunda mahkemece yapılan saptama yerinde ise de, hükme esas alınan 8.8.1992 tarihli bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere dükkanda fırın olarak kullanılmak üzere yapılan tadilat ve inşaat (üst kat döşeme betonunun kırılması, fırına ait buhar ve baca puzlarının dirsek ile toplama bacasına verilmesi, galvanizli boru döşenmesi, toplama bacasının açık tutulması) ana taşınmazın mimari projesine aykırılık teşkil etmektedir.
Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre, bu gibi tadilat ve değişiklik bütün kat maliklerinin rızasını gerektirir. Davanın bu gerekçe ile kabulü ile davalının ana binanın mimari projesine aykırı müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi gerekirken, dükkanın fırına dönüştürülmesi için eksikliklerinin tamamlanması konusunda karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.03.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy