(2942 S. K. m. 13, 14)
Dava: Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı Kamulaştırılan taşınmazın ferağını 20.8.1992 tarihinde vermek sureti ile mülkiyeti davalı idareye devretmiş olup Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları ve son kez çıkarılan 24.6.1994 gün ve 1993/3-1994/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereği Kamulaştırma Kanununun 14. maddesindeki 30 günlük hak düşürücü sürenin böylece 20.8.1992 tarihinde başlayıp 21.9.1992 tarihinde sona erdiği, davanın ise 22.9.1992 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken dava süresinde kabul edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy