(634 S. K. m. 24) (743 S. K. m. 2)
Dava: Dava dilekçesinde müdahalenin men'i istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre ana gayrimenkulü tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bir bölümünde sözü edilen maddede tadat edilen kullanım şekilleri yanında dükkan açılabilmesi için kat malikleri kurulunun oybirliği ile vereceği bir kararın varlığı şarttır. Böyle bir karar olmadıkça özellikle bütün kat maliklerinin değil de bazı kat maliklerinin haricen muvafakat vermeleri yeterli değildir.
Yerleşmiş uygulamalara göre yukarıdaki konularda muvafakat veren kat maliklerinin dava açması Medeni Kanunun 2. maddesinde belirtilen hakkın suiistimali niteliğinde bazı koşullarda kabul edilmekte ise de, olayımızda davacıların muvafakat verdikleri kişi H. Kılçadır olup, asıl muvafakat verilmesi gereken kişi malik M. Kılça'dır. Ayrıca dükkanın da kiraya verildiği anlaşılmaktadır ki, yasa hükmü gereği tüm kat maliklerinin oybirliğiyle verilmeyen muvafakatin yukarıda sözü edildiği gibi Medeni Kanunun 2. maddesi hükmü uyarınca hakkın suiistimalini teşkil edebilmesi ancak davanın lehine muvafakat verilen kişiyi muhatap almış olması halinde mümkündür.
Bu hususlar dikkate alınmadan davanın dükkanla ilgili bölümünün reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.12.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy