(634 S. K. m. 10, 12, 28, 33)
Dava: Dava dilekçesinde, yönetim planını imzalamayan davalılara uyarıda bulunulması istenilmiştir. Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava, irtifak hakkı tesis edilmiş bulunan ana gayrimenkulde kat mülkiyetine geçiş için gerekli belgelerden olan yönetim planını imzalamayan bir kısım irtifak hakkı sahiplerinin yönetim planını imzalamış sayılmalarına karar verilmesi konusunda olup dava aynen kabul edilerek davalıların sözü edilen planı imzalamış sayılmalarına karar verilmiştir.
Yönetim planı; Kat Mülkiyeti Kanununun 28. maddesinde açıklanmış olduğu üzere, ana gayrımenkulün yönetim tarzını, kullanma maksat ve şekli ile diğer hususları düzenleyen ve tüm kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmündedir. Bu niteliğine göre yönetim planını, tüm bağımsız bölüm sahiplerinin serbest iradeleri ile imzalaması zorunluluğu vardır. Mahkeme Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmüne dayanarak yönetim planını imzalamak istemeyen kat maliklerinin yerine kaim olarak imzalanmış sayılmasına karar veremez. Bu hususun tek istisnası Kat Mülkiyeti Kanununun 10. maddesinin son fıkrasında yer alan ortak binada kat mülkiyetine geçiş sureti ile ortaklığın giderilmesi için açılan davada söz konusudur. Sözü edilen bu davalarda mahkemece taraflara, Kanunun 12. maddesinde belirtilen belgeleri (bunlara yönetim planı da dahildir) tamamlatmak için mehil verir, tamamlatılmadıkları takdirde (yönetim planının tüm paydaşlarla imzalanması dahil) o zaman mahkeme re'sen bunları tamamlatır ve imzalanmamış olanları imzalanmış sayar.
Bu hususlar dikkate alınmadan kat mülkiyetine geçilmesini istemeyen yada yönetim planında bazı hükümleri kabul etmeyen davalıyı, bunu mahkeme kararı ile kabul etmiş sayılması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.3.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy