(634 S. K. m. 10, 51)
Dava: Dava dilekçesinde kat mülkiyeti tesisi ile ortaklığın giderilmesi ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kat Mülkiyeti Kanununun 10. maddesi son fıkrası hükmü uyarınca, paylı binanın kat mülkiyetine çevrilmek suretiyle paydaşlığın giderilmesi davalarında ilke olarak paylar denkleştirilmek suretiyle bağımsız bölümlerin ortaklara ayrı ayrı tahsisi gerekmekte ise de, 8 bağımsız bölümden ibaret taşınmaz tapu kaydına göre 4 paydaşın mülkiyetinde olup, kat maliklerinden Mehmet ile Y. Ziyanın ölümü üzerine mirasçıları kendi aralarında iştirak halinde paydaş bulunmaktadırlar. Bu durumda tapu kaydı esas alınarak ve ölenlerin mirasçıları birer kül kabul edilerek ana binanın, 10. maddesinin son fıkrası uygulanmak suretiyle kat mülkiyetine çevrilmesi olanağı bulunmaktadır.
Bu nedenle mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun 51. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesi gereği 1961 yılında kurulmuş bulunan şahsi irtifakın kalktığı da dikkate alınarak dava, her bir pay sahibine bir bağımsız bölüm düşmeyeceği gerekçesiyle reddedilmeyip ve davanın haklarında dava açılmadığı anlaşılan mirasçılar B. Nuran'a da dava dilekçesi tebliğ ettirilmek suretiyle davaya dahil edildikten sonra, yukarıdaki hususlar göz önünde bulundurulmalı ve sözü edilen 10. maddenin son fıkrası hükmü uyarınca gerekli tahkikat ve inceleme tamamlandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy