(818 S. K. m. 53, 44)
Dava dilekçesinde 1.800.000 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece dava, davalının bahçesine, içine zehir konmuş kuru incir atılmış olsa bile davalıya ait koyunların bu incirlerden ötürü ölmediği, davalının zehir atma olayını inkar ettiği, aksinin de kanıtlanmadığı gerekçesi ile ve ceza davasına ilişkin dosyaya da dayanılarak daya reddedilmiş ise de davacının koyunlarının içine tütün zehiri ve kostik konulmuş incirleri yemeleri sonucu öldükleri, 30.8.1990 tarihli veteriner otopsi raporundan ve davalının kısmen maddi olayı kabule ilişkin beyanı ile dayanılan ceza dosyasında dinlenen Nadir O. ile Burhan Gündoğan'ın tanıklıklarından anlaşılmaktadır.
Ceza davasında davalının bila mucip hayvan öldürmekten beraat etmesi Borçlar Kanununun 53. maddesi hükmü karşısında tek başına tazminat davasının reddini gerektirmez.
Ancak davacı da hayvanların etrafa zarar vermemeleri ve zarar görmemeleri konusunda gerekli tedbirleri almak durumunda olduğundan uğranılan zararın Borçlar Kanununun 44. maddesi hükmünce tazminatın tenkisi de gerekmektedir. Dosya içerisinde bulunan ve zararda sorumluluk miktarını belirleyen bilirkişi Mehmet T.'in raporu da nazara alınarak davacı yararına münasip bir tazminata hükmedilmesi gerekirken davanın reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy