(634 S. K. m. 42)
Dava: Dava dilekçesinde kat malikleri kurulundan alınan kararın iptali ve müdahalenin meni istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada apartmanın ortak yerlerinden olan arsa boşluğunun otopark olarak kullanılmasına ilişkin kat malikleri kurulunun aldığı kararın iptali ve bu suretle vaki müdahalenin önlenmesi istenmektedir.
Kat Mülkiyeti Kanununun 42. maddesi hükmüne göre kat malikleri ana gayrimenkulün ortak yerlerinden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak yenilik ve ilaveler kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar ile yapılabilir. Ancak Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre bu ortak yerin özel amaca tahsis edilmiş yerlerden olmaması gerekir.
Mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesine göre ana gayrimenkulün mimari projesinde dava konusu otopark yapılmak istenen yer açık alan olarak görünmekte diğer bir deyimle çim saha ya da bahçe olarak özel bir tahsise konu bulunmamaktadır. Bilirkişi bu esastan hareketle ve Kat Mülkiyeti Kanununun 42. maddesini göz önünde bulundurarak davacıyı rahatsız etmeyecek şekilde otopark yapılmasının mümkün olduğunu belirtmiş ve krokisinde de göstermiştir.
Bu durumda mahkemece yapılacak iş, özel tahsisli bulunmayan açık alanın Kat Mülkiyeti Kanununun 42. maddesi uyarınca (Kat Maliklerinin oy birliğini gerektirmeksizin) otopark olarak kullanabileceği kabul edilerek buna ilişkin kat malikleri kurulunun yasal gereklere (toplantıya çağrı ve karar nisabı bakımından) uygun olup olmadığını belirlemek ve bu uygunluk mevcut ise davalının zemin de bulunan bağımsız bölümünde rahatsızlık tevlit etmeyecek biçimde bir kullanımı belirlemek ve buna göre hüküm tesis etmektir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy