(2942 S. K. m. 11) (3194 s. İmar K. m. 18)
Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin G bendi hükmü gereği arsalarda emsal alınacak taşınmazların özel amacı olmayan satışlara ait olması zorunluluğu vardır. Emsal alınan 91 ada 389 parsel 11 m2den ibaret olup, dosyadaki kayıtlara göre yol artığı olarak İmar Kanununun 17. maddesi uyarınca kıymeti belediye tarafından takdir edilip bitişik parsel malikine satılmıştır.
İmar Kanununun 17. maddesi hükmünden de anlaşılacağı üzere bu gibi imar planlarının uygulanması sonucu kamulaştırmadan artan parçaların bitişiğindeki arsa veya bina sahibine satılmak üzere bedeli belediyece takdir edilir. Bitişik parsel maliki bundan imtina ederse kendi parseli de dahil olmak üzere şuyulandırılıp satılacağından bu satışa ait, fiyatın tarafların rızası ile oluştuğunun kabulü mümkün değildir. Bu nedenle sözü edilen 11 m2 lik parselin emsal alınmış olması Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin G bendi hükmüne aykırı olup, dosyaya getirtilen emsalin satış fiyatlarının gerçek değeri yansıtmadığı kabul edildiği takdirde yeniden emsal araştırması yapılıp uygun emsal bulunup yeniden karşılaştırma yapılmak üzere bilirkişi kurullarından ek rapor alınmalıdır.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.11.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
YKD. Mart-1995
Full & Egal Universal Law Academy