(634 S. K. m. 10, 50)
Dava: Dava dilekçesinde ortaklığın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesi cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, ana gayrimenkulün satış suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiş olmasına karşılık, davalı kat mülkiyetine geçilmesi suretiyle ortaklığın giderilmesinin mümkün olabileceğini ileri sürerek, bu yolda istemde bulunmuştur. Böyle bir istem Kat Mülkiyeti Kanununun 10. maddesi son fıkrası hükmünün uygulanmasını gerektirir. Ancak böyle bir uygulamaya geçilmeden önce, mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun 50. maddesinin 2. fıkrası hükmü gereği yapının tümünün kargir olup olmadığının saptanması yanında, anılan Kanunun 1. maddesinin 1. fıkrasında açıklandığı gibi, ana gayrimenkul içinde yer alan birimlerin ayrı ayrı ve başlı başına kullanılmaya elverişli olup olmadıklarının da belirlenmesi gerekir.
Dava konusu yapının otel olarak kullanıldığı ve o şekilde inşa edildiği dikkate alınarak, yukarda sözü edildiği üzere Yasanın 1. maddesinin 1. fıkrasındaki elverişliliğin, her bir birimin kat, daire, iş bürosu, dükkan, mağaza, mahzen, depo gibi bölümler olarak kullanımlarının olanaklı olup olmadığı hususunda uzman bilirkişilerden rapor alınmadan, kat mülkiyetine geçiş isteminin reddi ile satışa karar verilmesi olması doğru görülmemiştir;
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.11.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy