(634 S. K. m. 20)
Dava: Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak; Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesi hükmüne göre gider ve avans payının ödenmesinden asıl sorumlu olan kişi kat maliki olup aynı Kanunun 22. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre kiracı dahi bu avans ve giderden bağımsız bölüm maliki ile birlikte müteselsilen sorumlu olmakla beraber kiracının sorumluluğu, ödemekle yükümlü olduğu kira miktarı ile sınırlıdır. Ayrıca, ödemek durumunda kaldığı avans ve gideri kira borcundan düşebilir.
Davalı bağımsız bölümden 1993 yılı Temmuz ayında taşındığını ve bu suretle bağımsız bölüm maliki ile aralarında bulunan kira sözleşmesinin sona erdiğini savunmuştur. Talebe konu gider ve avans borcu davalı kiracının bağımsız bölümü tahliye ettiği tarihten öncesine ait ise de kira ilişkisi takip tarihinde sona ermiş ise kıracının, 22. maddesinin 1. fıkrasındaki koşullardan yararlanma olanağı kalmadığı da dikkate alınarak bu yasa hükmüne dayanılmak sureti ile kiracı hakkında takip yapılamaz.
Dosya içerisinde bulunan icra dosyasında takibin hangi tarihte yapıldığı anlaşılamadığından, mahkemece takip tarihi belirlenip yukardaki hususlar dikkate alınmak suretiyle hasıl olacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının istek halinde temyiz iadesine, 23.6.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy