(2942 S. K. m. 11, 13)
Dava dilekçesinde 375.000.000 Tl faiz alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 132.648.750 Tl.nin davalıdan tahsili cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1-Vesayet altında bulunduğu anlaşılan davacı adına dava açan vasinin Medeni Kanunun 405. maddesinin 8. bendi hükmü gereği izin aldığı belgelendirilip bu belge dosya içerisine konulmadan yargılamaya devam olunması usul ve yasaya aykırıdır.
2-Kamulaştırma Kanununun 13. maddesinin 1. fıkrası hükmü uyarınca, kamulaştırılan taşınmazın takdir komisyonunca belirlenen ve ihtilafsız olarak nitelendirilen bedeli, bu bedelin madde hükmü uyarınca bankaya yatırıldığının malike yapılan tebligat ile muaccel olur. Kamulaştırma, yasal bir işlem olduğuna göre, herhangi bir haksız niteliği mevcut olmayıp, yasa hükümleri uyarınca tespit edilen bedelin muacceliyeti de ancak kamulaştırma işleminin tekemmülü ve mal sahibine tebligat yapılması ile gerçekleşmiş olacağından, taşınmaza daha önce haksız el atıldığı veya kamu yararı kararının daha önce alındığı gerekçesi ile faizin başlangıcı bu ihtilafsız bedel yönünden geriye götürülemez. Bu nedenle bankaya bloke edilen ihtilafsız bedel üzerinde mal sahibine ödenmemesi için herhangi bir takyidat bulunmadığı sürece faiz yürütülmesi de söz konusu değildir. Yasa hükmü, takdir edilen bedelin bankaya yatırılmasını kamulaştırma işleminin taşınmaz malikine bildirilmesi ile birlikte öngörmüştür.
Mahkemece bu husus araştırılıp bankaya yasa gereği yatırılan bedel üzerinde davacılara ödeme yapılmaması konusunda bir takyidat konulup konulmadığı saptanmalı, böyle bir takyit yok ise dava reddedilmeli, takyidin konulduğu anlaşılır ise, kamulaştırma evrakının tebliğ tarihi ile takyidin kalktığı ve ödemenin yapıldığı tarih arasında geçen süre için faize hükmedilebileceği kabul edilip buna göre hüküm kurulmalıdır.
Yukarıdaki bozma nedeni ve gerekçe muvacehesinde davacıların sair temyiz itirazları da varit görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.7.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy