(743 S. K. m. 2) (634 S. K. m. 19)
Dava: Davacı I. Atıl ile davalı P. İnşaat ve T.A.Ş aralarındaki eski hale getirme davasına dair Kadıköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden 23.6.1994 günlü ve 1990/528- 1994/765 sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 24.10.1994 günlü ve 1994/12191- 12874 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.
Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında, projesinde açık olan balkonların kapatılarak sabit tesisle kapalı alan haline getirildiği belirtilmiştir.
Davalı, 5 numaralı bağımsız bölümün maliki, yönetim planının 31. maddesinin kendisine tanıdığı terası münhasıran kullanma ve tadilat yapma hakkına ve davacı kat maliki I. Atıl'ın 5.2.1982 tarihli imzası noterlikçe onaylı, teras katında her türlü tadilat ve inşaat için verdiği muvafakatnameye dayanarak, maliki bulunduğu 5 nolu bağımsız bölümle dubleks bağlantılı olarak bir oda, mutfak ve banyo inşa ederek bunlara arsa payı da verilmek suretiyle 2981 Sayılı Kanunun 16. maddesine, 3290 Sayılı kanunla eklenen fıkra hükmüne göre tescilini dava etmiş (Kadıköy 1992/1035- 1541 esas sayılı dosyası) ise de, yapılan yargılama sonunda söz konusu inşaatın bağımsız bölüm niteliğinde bulunmadığı için sözü edilen yasa kapsamında olmayacağı gerekçesiyle bu dava reddedilmiş ve karar derecattan geçerek kesinleşmiştir.
İnceleme konusu kararın ait olduğu bu davada ise davalıya terası kullanma ve tadilat yetkisi veren yönetim planını imzalayan ve aynı zamanda yukarda sözü edilen teras katında her türlü tadilat ve inşaat için muvafakat veren Işıl Atıl, tescil istemi reddedilen tadilatın yıkılarak eski hale getirilmesini istemektedir.
Davalının terasta yaptığı ek inşaat ve tadilat muvafakate dayalı ve genel niteliği itibariyle imar affı getiren 2981 Sayılı Yasa kapsamında ise de bu yasanın 16. maddesinin son fıkrası kapsamında bir bağımsız bölüm niteliğinde bulunmadığından tescil edilmemiştir. Bu tadilat ve inşaat halihazır durum itibariyle ana yapının mimari projesine aykırı ve Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi kapsamında ise de, davacı Işık Atıl gerek yönetim planında gerekse sonradan verdiği muvafakat namede bu tadilat ve inşaata muvafakat etmesine rağmen aradan 4 yıldan fazla bir süre geçtikten sonra bu tadilatın yıkılarak eski hale getirilmesini istemesi, hakkın suiistimali niteliğinde olup açıkça iyi niyet kurallarına aykırıdır.
Bu nedenle tescil davasının mücerret reddedilmiş olması, davacının açtığı yapılan tadilat ve inşaatın yıkılarak projeye uygun eski hale getirilmesine ilişkin bu davanın kabulünü gerektirmez. Çünkü tescil isteminin reddi, bir yasal zorunluluktan doğmuş olup, eski hale getirilmesi istemini içeren bu dava diğerinden bağımsızdır. Davanın kabulü için tüm yasal koşulların varlığının bu davada tespiti gerekir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre her davada bulunması gereken iyi niyet, mahkemece resen araştırılır. Yukarıda açıklandığı üzere tadilat ve inşaata özel muvafakat veren daha önceki bu konudaki yönetim planı hükmünü kabul eden davacının bu davayı açmakta iyi niyeti olduğu, kabul edilemez. Bu husus davalının tescil dosyasında yer alan iddia ve savunmalarla da doğrulanmaktadır. O halde davanın bu gerekçelerle reddine karar verilmesi gerekirken tadilat projeye aykırı olduğu ve tescil davasının reddedildiği gerekçesi ile davanın kabul edilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Mahkeme kararının yukarıdaki gerekçelerle bozulması gerektiği halde, yanılgı sonucu onandığı anlaşıldığından, karar düzeltme isteminin kabulü ile dairenin onama kararının kaldırılmasına ve kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, yatırılan temyiz onama harcının istek halinde yatırana iadesine, 24.02.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy