(2004 S. K. m. 67) (2576 S. K. m. 6) (1086 S. K. m. 7)
Dava: Dava dilekçesinde itirazın iptali ile 817.800 TL. alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Çiftçi Mallarının Korunması Hakkındaki Kanuna göre Koruma Meclisince tayin edilen cezanın tahsili için davacı Koruma Başkanlığı, Amme Alacaklarının Tahsisi Usulü Hakkındaki Kanun hükmü uyarınca davalıya ödeme emri çıkartmış olup muhatap bu emre karşı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri, Vergi Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 6. maddesine göre ancak görevli Vergi Mahkemesi nezdinde itirazda bulunabilir.
Davacı idare yükümlüye yaptığı tebligat üzerine tahsil işleminin durdurulduğuna dair görevli Vergi Mahkemesinden bir karar verilip kendisine tebliğ edilmediği sürece 6183 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak alacağını tahsil etmek üzere sözü edilen yasada yazılı yollara başvurmak durumundadır. İdarenin bu yola gitmeyerek takip konusu alacak özel hukuk hükümlerine tabi imiş gibi bu defa icra müdürlüğüne başvurması ve düzenlediği ödeme emri üzerine vaki itiraz sebebiyle itirazın kaldırılması, alacağın kamu alacağı niteliğini değiştiremeyeceğinden böyle bir başvurunun adliye mahkemesince reddedilmesi gerekir. Bu suretle HUMK'nun 7. maddesinin 1. fıkrası hükmü uyarınca davacının istemi, idari makamlarca yapılması gereken bir işleme ilişkin olması (6183 Sayılı Kanuna göre) nedeniyle görev yönünden reddedilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.05.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy