(634 S. K. m. 30, 31, 34, Ek m. 1) (1086 S. K. m. 7, 27)
Dava: Dava dilekçesinde, tecavüzün önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyizi isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Uyuşmazlık, sitenin yasal yönetiminin 29.7.1994 ya da 28.8.1994 tarihli kat malikleri kurulu kararı ile seçilenlerden hangisinin olduğu konusunda toplandığına göre, öncelikle kat malikleri kurullarının yasal biçimde oluşup oluşmadığının ve yapılan seçimin Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 30, 31 ve 34. maddelerine uygun olup olmadığının saptanması gerekir.
Tapu kayıtları dosyaya getirtilmemekle beraber yönetim planından anlaşıldığına göre site, birden fazla parsel üzerinde kurulmuş binalardan oluşmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre kat mülkiyeti, ancak tek parsel üzerindeki yapı veya yapılarda tesis edilebilir. Bu husus dikkate alındığında, birkaç parsel üzerindeki binalarda bağımsız bölüm maliki olan kişilerin biraraya gelerek, yönetici seçmelerine yasal olanak bulunmamaktadır. Ancak, bu gibi hallerde yönetim planı birden çok parsel üzerindeki binalarda da kat mülkiyeti hükümlerine benzer bir yönetimin oluşmasını öngörüyorsa bu yönetim planı bir sözleşme niteliğini de taşıdığı için taraflar arasında geçerli ise de, bu gibi uyuşmazlıklar Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre değil, genel hükümlere göre ve ihtilaf Kat Mülkiyeti Kanunu'nun ek 1. maddesi kapsamında bulunmadığı için Sulh Mahkemesi'nde değil, Asliye Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmelidir.
Mahkemece, tapu kayıtları getirtildikten sonra yukarıdaki esaslar dikkate alınarak öncelikle mahkemenin görevi belirlenmeli, mahkemenin görevli olduğu saptandığı takdirde yukarıda 1 nolu paragrafta açıklandığı üzere tahkikat ikmal edilip, hasıl olacak sonuç doğrultusunda hüküm tesis edilmeli, aksi halde davaya Asliye Hukuk Mahkemesi'nde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmelidir.
Eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy