(1086 S. K. m. 445)
Dava: Dava dilekçesinde vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davacı, dilekçesinde Balıkesir Asliye Hukuk Mahkemesine açtığı 1984/330 esasında kayıtlı bulunan davada Mısır Valisi Yedekçi Mehmet Paşa Vakfı evladı olduğunun tesbitini istediğini, yargılama sonunda davasını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddedilip Yargıtay'dan da geçerek kesinleştiğini, ancak daha sonra ana baba bir kardeşi Semahat tarafından aynı konuda aynı mahkemenin 1991/64 esasında kayıtlı davada, Vakıflar Genel Müdürlüğünden getirtilen belgelere dayanılarak 1994/420 sayılı 3.5.1994 tarihli kararla evladiyetin sübutuna karar verilerek bu kararın derecattan geçerek kesinleştiğini ileri sürerek yargılamanın iadesi suretiyle önceki red kararının iptali ile evladiyetinin sübutuna karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece ilgili dosyalar getirtilip incelendiğinde davacının kardeşi Semahat'ın açtığı davanın Vakıflar Genel Müdürlüğünden getirtilen tevliyet listesinde mütevelli olarak adı bulunan davacının babasının babaannesi Neyyire Habibe'nin 1295 ve 1317 tarihleri arasında vakfın mütevellisi bulunduğu anlaşılmakta olup, bu belgenin davacının kardeşinin açtığı davada verilen kararın kesinleşmesinden sonra davacı yönünden meydana çıktığının anlaşıldığı görülmüştür.
HUMK. nun 445. maddesinin 1. fıkrası kapsamında olduğu anlaşılan bu belge muvacehesinde davacının yargılamanın iadesi istemi yerinde olduğundan kabulü ile getirtilen nüfus kayıtlarına ve Vakıflar Genel Müdürlüğünün 12.2.1993 günlü yazısının ekindeki tevliyet tedavül kaydı uyarınca (Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1991/64 esas sayılı dosyası) yukarıda sözü edilen evladiyet isteminin reddine ilişkin kararın HUMK. 450. maddesinin 1. fıkrası hükmü uyarınca kaldırılarak davacının Mısır Valisi Yedekçi Mehmet Paşa Vakfının evladı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekir.
Sonuç: Bu durumda mahkemece hakkaniyet kurallarına dayandırılan ve dilekçedeki iade-i muhakeme talebi ile bunun, yukarıda açıklanan gerekçe karşısında kanuna uygunluğunun kabulünün gerektiğini dikkate almayan evladiyetin sübutuna dair mahkeme gerekçesi yerinde görülmemiş ise de yukarıda ayrıntıları ile açıklandığı gibi sonucu itibariyle karar doğru olduğundan mahkeme hükmünün yukarıdaki gerekçe ile ve gerekçe değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 10.10.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy