(634 S. K. m. 20)
Dava:Dava dilekçesinde 31.200.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili ve muarazanın men'i istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar:Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacıya kapıcı hizmeti verilmesi ve kalorifer sisteminin davalıya ait bağımsız bölümü normal ölçülerde kapsamasını sağlamak üzere mahkemece davalılara ihtarat yapılması konusundaki temyiz itirazları varit görülmemiştir.
Ancak;
1-Projeye aykırı yapılan ilavenin yıkılması sırasında anagayrimenkulün beton çatısına verildiği bildirilen bu hasarın mahkeme kararının infazı sırasında ve hatalı yıkımdan kaynaklanıp kaynaklanmadığı anlaşılamamış olup, bu konudaki tahkikatın ikmal edilmemesi,
2-Davacı kendisine kapıcı hizmeti verilmemesi ve merkezi ısıtmadan gerektiği gibi yararlandırılmaması konusunda kat malikleri kuruluna ve oradan sonuç alamadığı takdirde mahkemeye başvurabilecek iken kendiliğinden ayrı bir kapıcı tutması ve ayrı bir ısıtma sistemine geçmesi nedeni ile yaptığı masrafların kat maliklerince karşılanmasına karar verilmesi,
3-Kapıcının işine son verilmesi kat maliklerine verilmiş bir yetki olduğu cihetle kat malikleri kuruluna katılanların belli ve zarar verici bir kasıt ile hareket ettikleri kanıtlanmadıkça kişisel sorumlulukları olamayacağı hususu dikkate alınmadan, kapıcıya hükmen ödenen kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile diğer ödemelerden tüm bağımsız bölüm malikleri sorumlu oldukları halde, davacının arsa payına tekabül eden miktarında sorumlu olmadığının kabulü,
4-Kabule göre de; bilirkişi raporunda İstanbul 5. İş Mahkemesinin 1993/372 esas ve 1994/75 karar sayılı kararı yapılan inceleme sonucu Yargıtay 9. Hukuk Dairesince 4.7.1994 tarihinde bozulduğu ve dosyanın yeniden esasa kaydedilerek 1994/703-737 esas-karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak karar verildiği dikkate alınmadan, bozma üzerine fazla mesai ücretine ilişkin verilen karar, ayrı bir karar olarak kabul edilip; 17.237.288 Tl.nın mükerreren hesap yapılan bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi de doğru değildir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 7.11.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy