(634 S. K. m. 33)
Dava: Dava dilekçesinde Kat Mülkiyeti Kanununun 33/son maddesinin tatbiki istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesinin son fıkrası hükmünde, kat mülkiyetinden doğan borç ve yükümlülüklerini yerine getirmediği vaki başvuru üzerine tesbit edilen kat maliki veya onun bağımsız bölümünde devamlı oturan kişiye yönelik olarak, bu konuda verilen kararın kesinleşmesinden itibaren başlayacak belirlenmiş süre içerisinde yerine getirilmemesi halinde para cezası öngörülmüştür.
Mahkemece, dava yargılama sırasında yapılan keşifte kesinleşmiş kararla ihtar edilen hususların varlığına rastlanılmadığı, bunlar olmuş ise de, davalı tarafça bu gibi eylemlere son verildiği kanaatine varıldığı belirtilerek dava reddedilmiştir.
Cezayı gerektiren eylem mahkemece verilen sürenin bitiminden sonra devam ederse maddede belirtilen cezanın verilmesi gerekli olup, mücerret keşif sırasında eylemin müşahede edilmemesi davanın reddini gerektirmez. Balkondan çamaşır asılmaması ve saireye ilişkin karar 17.10.1994 tarihinde kesinleşmiş, verilen 20 günlük süre 7.11.1994 tarihinde sona ermiş, 17.3.1997 tarihinde yapılan tesbitte ise balkondan çamaşır asma olayı noterlikçe belirlenmiş olduğundan 2.6.1997 tarihinde mahkemece yapılan keşifte aykırılığın tesbit edilmediği gerekçesi ile davanın reddi doğru değildir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy