(743 S. K. m. 79) (Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük m.24)
Dava: Dava dilekçesinde vakıf yöneticilerinin görevden uzaklaştırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin suresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Vakıf Yöneticilerinin görevden uzaklaştırılmalarına dair istem, uzaklaştırılmaları istenen yöneticilerin davanın açıldığı vakit yönetiminden ayrıldıkları gerekçesi ile mahkemece reddedilmiştir.
Oysa davanın dayanağı Medeni Kanunun 79 ve Türk Medeni Kanunu Hükümlerine göre Kurulan vakıflar Hakkında Tüzüğün 24. maddeleri, genel olarak vakıfları, kötü yönetimden korumak için görevden alınan veya uzaklaştırılan yöneticilerin bir daha hiç bir vakfın yönetiminde yer almayacaklarını da bir yaptırım olarak öngörmüştür.
Bu durumda, yöneticilerin herhangi bir nedenle vakıftaki bu görevlerinden ayrılmış olmaları mahkemenin gerekli tahkikatı yapıp hasıl olacak sonuca göre bir karar vermesine engel olmadığı gibi, istemin reddini de gerektirmez.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy