(634 S. K. m. 22)
Dava: Dava dilekçesinde itirazın iptali ve inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kat Mülkiyeti Kanununun 22. maddesi hükmüne göre, bağımsız bölüm maliki yanında ana gayrimenkulde kira akdine veya sükna hakkına dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar ortak giderlerden müteselsilen sorumlu ise de, takibin yapıldığı tarihte ana gayrimenkulü tahliye etmiş olan kişi hakkında bu hüküm geçmiş ortak giderlere ait olsa da uygulanmaz. Çünkü sözü edilen maddenin 1. fıkrasının son cümlesi hükmüne göre, bu şekilde sorumlu tutulan kiracının sorumluluğu ancak kira miktarı ile sınırlı olduğu gibi, bu davada dikkate alınmayacak olan bağımsız bölüm maliki ile kiracı arasındaki sözleşmeye tabi olmak üzere kira borcundan da düşülebilecektir. Bu hükmün uygulanmasına olanak vermeyen biçimde taşınmazı Mayıs 1995 tarihinde tahliye ettiğini bildiren ve bu suretle kiracılık sıfatı da sona eren davalı hakkında 1996 yılında yapılan icra takibine dayanılarak davanın kabulü doğru görülmemiştir. Dava konusu edilen su parasının da, su saatinin tek olması sebebi ile ortak giderlerden olduğu kabul edilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.5.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy