(2762 S. K. m. 39) (Vakıflarda İntifa Haklarının Ne Suretle Tesbit ve İta Edileceği Hakkında 17/07/1936 Tarihli Vakıflar Nizamnamesine Ek Nizamname m. 7)
Dava: Dava dilekçesinde galleye müstehik vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: Bozma ilamına uyulmuş ise de bozmada öngörülen tahkikat ikmal edilmeden karar verilmiştir.
Davacının annesi Şadiye ile oğlu Şaban'ın vakıftan yararlandıkları ve bu yararlanma haklarına dayanılarak 1972 yılına kadar galle fazlası aldıkları, ellerindeki cüzdanlardan ve Vakıflar Genel Müdürlüğü yazısından anlaşılmakta ise de, bu yararlanmanın neye dayandığı, belgelerinin ne olduğu hususu bozma ilamında açıklandığı gibi araştırılmamış ve böylece davacının annesi ve oğluna taba en galleye hak kazanıp kazanmadığı tespit edilmemiştir.
Vakıflarda intifa haklarının ne surette tespit ve ita edileceği hakkında 17.7.1936 tarihli Vakıflar Nizamnamesine Ek 23.12.1937 tarihli Nizamnamenin 7. maddesini değiştiren 30.7.1987 tarih ve 1987/1247 sayılı Nizamnameye göre vakfın gelir fazlası, vakıf evladı veya ilgilisi olduğunu ve galleye hak kazandığını kesinleşen mahkeme kararı ile ispat edenlere ödenir. Vakıf evladı veya ilgilisi olduğunu mahkeme kararı ile ispat edenlerin vakfiye şartı gereği intifa hakkına hak kazanan çocuklardan ayrıca mahkeme kararı istenmez. Bu tüzük hükmü karşısında davacı annesinin vakıftan yararlanmasının dayanağı mahkeme kararını ibraz edebilirse kendisi ve çocuğu ayrıca vakfedenle irtibatını kanıtlaması ve mahkeme kararına gerek yoktur. İşte bu nedenle annenin 1972 yılına kadar vakıftan galle fazlası almasının dayanağı araştırılmalıdır.
Eğer bu konuda verilmiş bir mahkeme kararı yoksa davacı, vakfeden ile veya bir mahkeme kararına dayanarak galle fazlası alan bir vakıf evladı ile evladiyet bağını, nüfus kayıtlarının yardımı ile kanıtlamak durumundadır. Böyle bir bağlantı elverişli delillerle kanıtlanmadıkça davacının annesinin ve kendi çocuğunun vakıftan yararlanma keyfiyeti tek başına onun da vakıftan yararlanan kişi olduğuna karar verilmesine yeterli değildir.
Eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy