(2942 S. K. m. 11)
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Aydın Belediyesinin 2788-2013 sayılı yazısına ve bilirkişilerin raporlarındaki tespitlerine göre dava konusu taşınmaz arazi olarak değerlendirilmişse de, bu hususta yapılan araştırma Aydın Belediyesinin davada taraf olması nedeniyle yeterli sayılmamıştır.
Her iki bilirkişi kurulu raporunda, Bakanlar Kurulunun 83/6122 sayılı kararına değinilerek, tarım amacıyla kullanıldığı, önceki yıllara ait tarımsal faaliyetlerin artıkları bulunduğu çevresinde tarımsal faaliyetlerin yapıldığı ve kamulaştırılmak amacıyla imar planı içine alındığı belirtilerek, taşınmazın arsa niteliğini kazanmadığı sonucuna varılmıştır.
Kamulaştırma Yasasının 11. maddesine göre, kamulaştırmayı gerektiren imarın sebep olacağı değer artışı hesaba katılmaz. Dava konusu taşınmaz 16.10.1995 günlü imar planında sanayi ve ihtisas sitesi olarak yer almıştır. Hernekadar kamulaştırma amacıyla imar planına alınması durumunda Yargıtay uygulamalarına göre sırf bu olguya dayanılarak taşınmazın arsa sayılması kabul edilmemekte ise de, somut olayda kamulaştırmanın tamamlanması tarihiyle, değerlendirme tarihi arasında 1 yılı aşkın süre geçtiğine göre taşınmazın değerlendirme tarihindeki niteliklerinin E. alınması gerekir. Öte yandan, 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında yer alan taşınmazın arsa sayılabilmesi için zirai faaliyette kullanılmamış olması kuralı, kararnamedeki diğer koşullar açısından arsa sayılabilecek taşınmazların isteniyorlarsa arazi gibi vergilendirilmelerine olanak sağlamak suretiyle atıl kalmalarını önlemek amacıyla konulmuştur. Taşınmaz sahipleri yararına konulan bu hükmün, kamulaştırmalarda dikkate alınıp aleyhte yorumlanmaması gerekir.
Bu durumda mahkemece taşınmazın cinsini belirlemek üzere yeniden keşif yapılarak imar planı içindeki bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.4.1998 günlü, 1996/3 Esas-1998/1 sayılı kararında ve 28.2.1983 günlü 1983/6122 sayılı Bakanlar Kurulu Kararında öngörülen koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı ve bu koşulların gerçekleşip, taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun kabulü durumunda bilirkişilerden emsal satışlara göre değerini belirleyen ek raporlar alınmalı ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.
Kabule göre ise;
2-1998 yılına ait verim, üretim gideri ve ortalama satış fiyatlarını gösteren Tarım Müdürlüğü cetveli getirtilerek bu cetveldeki verilere göre değerlendirme yapılmak yerine, bilirkişi raporlarında 1997 yılına ait verilere göre bulunan m2 değerinin 1.885 katsayı ile çarpılmak suretiyle değerlendirme yapılmış olması da,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.6.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy