(634 S. K. m. 19, 24) (743 S. K. m. 661) (4721 S. K. m. 737)
Dava: Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılardan ... A.Ş. ile
. İnş. ve Tic. San. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesi tapuda mesken olarak kayıtlı bir bağımsız bölümün işyeri olarak kullanımına ilişkin yasaklar öngörmekte olup, bu hüküm esasen işyeri olarak kayıtlı bulunan bir bağımsız bölümde tapuda öngörülenden değişik bir iş kolunda faaliyet gösterilmesine engel değildir. Yönetim planının kat malikleri kurulunun oybirliği ile alınmış kararı bulunmadıkça, bağımsız bölümler tapudaki nitelikleri dışında kullanılamaz, pansiyon haline getirilemez biçimindeki 12. maddesinde yer alan nitelik sözcüğü ile bağımsız bölümün işyeri ya da mesken olma özelliğinin amaçlandığı anlaşılmaktadır. Aynı yasanın 19. maddesine göre tavan-taban veya duvar ile birbirine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantılı yerlerinde değişiklik yapılabilir. Bu itibarla işyeri niteliğindeki iki bağımsız bölümün irtibatlandırılarak banka olarak kullanılmasının Kat Mülkiyeti Yasasına aykırılık oluşturmadığına ilişkin mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Dava dilekçesinde, reklâm panolarının rahatsızlık verdiğinin ve apartmanın güvenliğini tehlikeye soktuğunun belirtilmiş olmasına ve eski hale getirme ile birlikte davalı bankanın tahliyesi istenmiş bulunmasına göre talebin panoları da kapsadığının kabulü gerekir. Bu nedenle reklâm panosunun makul ölçülere getirilmesine karar verilmesi usul ve yasaya uygundur.
Ancak;
Bilirkişi kurulu raporlarında klima ve havalandırma sisteminin rahatsızlık verecek ölçüde ses çıkarıp çıkarmadığı hususunda birbiriyle çelişik ifadeler yer almaktadır. Özellikle ikinci bilirkişi kurulunun ikinci ek raporunda klimadan çıkan sesin rahatsızlık verip vermediğinin tespitinin, üst katlardan dinleme sonucu belirleneceğinin bildirilmiş olmasına rağmen, bu hususta yeterli araştırma yapılıp, sesin katlanılabilir sınırları aşması durumunda klima sayısını azaltmak, kullanım süresini kısıtlamak gibi önlemlere hükmedilmesi gerektiğinin, klimalardan çıkan sesin rahatsızlık vermediğinin tespiti halinde dahi, bu cihazların ortak yer olan dış duvarlara değil, bağımsız bölümlerin pencerelerine monte edilebileceğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.10.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy