(634 S. K. m. 29, 30, 31, 34) (1086 S. K. m. 428)
Dava: Dava dilekçesinde yönetici tayini istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kat Mülkiyeti Yasasının 34. maddesine göre kat malikleri ana gayrimenkulün yönetiminde anlaşamaz veya toplanıp bir yönetici atayamazlarsa, kat maliklerinden birinin başvurusu üzerine ve mümkünse diğerleri de dinlendikten sonra taşınmaza bir yönetici atanır.
Somut olayda üç ayrı parselde bulunan bağımsız bölüm malikleri toplanarak site için üç kişiden oluşan bir yönetim oluşturmuşlarsa da, Kat Mülkiyeti Yasasının 29. maddesi, kat malikleri kurulunun aynı parsel üzerindeki bağımsız bölüm maliklerinden oluşması gerektiğinin yine aynı yasanın 30 ve 31. maddeleri, bu toplantıdaki yeter sayı ve oya katılma hususlarının aynı parseldeki bağımsız bölüm malikleri sayısı esas alınarak belirleneceğini, 34. maddesi aynı parseldeki kat maliklerinin yönetimi kendi aralarından veya dışardan seçecekleri bir kimseye vereceklerini öngörülmüş olmasına, aynı doğrultudaki kuralın bağımsız bölüm maliklerinin ana taşınmazlarına ait yönetim planlarında da ayrı ayrı yer almasına, ayrı parseller için müşterek bir yönetici atanmasına ilişkin istemin, aynı mahkemenin 16.12.1999 günlü kararıyla, her parsel için ayrı yönetici gerektiği gerekçesiyle reddine rağmen müstakil yöneticiler atanmadığına göre 34. maddenin 6. fıkrasının öngördüğü kat maliklerinin toplanıp, kendi ana taşınmazları için bir yönetici atanması konusunda anlaşamadıkları koşulunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir.
Bu durumda mahkemece yapılacak iş, davacıların her biri ayrı parsellerde bulunduğundan, davanın tefriki ve her parsel için üzerindeki ana yapının bağımsız bölüm maliklerinin çağrılıp dinlenerek, hasıl olacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy