(634 S. K. m. 16)
Dava dilekçesinde müdahalenin meni istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek. Av. H. A. A. geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.
Dava dilekçesinde, işhanı nitelikli ana gayrimenkulün mevcut otoparkının 1991 yılından bu yana kat malikleri arasında ihaleye verilip, ihale üzerinde kalan kat malikleri tarafından ücret karşılığı bu yerin otopark olarak işletildiği, 1991 yılından 1997 yılına kadar ihaleleri alan davalılar tarafından bu işin yürütüldüğü, 1997 yılında ise davalıların ihaleye katılmadıkları gibi, ihale koşullarına da uymayarak araçlarını ücretsiz olarak park ettikleri belirtilerek bu şekildeki müdahalelerinin önlenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Mahkemece, davalıların, kat malikleri kurulunun oybirliğine dayalı olmayan ihale kararlarına aykırı davranışları sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kat Mülkiyeti Kanununun 16.maddesi hükmüne göre ortak yerlerde arsa payları oranında yararlanma ve kullanma hakkına sahip olan kat maliklerinin bu yerlerden yararlanması engellenemez. Aynı Yasanın 45.maddesi hükmüne göre de ortak yerlerin kiralanması gibi önemli yönetim işleri için bütün kat maliklerinin oybirliği ile karar vermiş olmaları gerekmektedir.
Somut olayda kat maliklerince oybirliği ile verilmiş böyle bir karar olmadığından, ana gayrimenkulde 4122/10000 arsa payına sahip davalıların katılmadığı ve kabul etmediği oyçokluğu ile verilmiş kararların hukuki bir geçerliliği söz konusu olamaz.
Bu itibarla, projesinde ve yönetim planında otopark olarak tahsis edilmiş yere davalıların arabalarını arsa paylarına tecavüz etmeyecek şekilde park etmiş olmaları müdahale niteliğinde kabul edilemeyeceğinden, davanın reddi gerekirken varit olmayan gerekçelerle kabulü doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 20.000.000 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2001 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)