(634 S. K. m. 18, 24)
Dava ve Karar: Dava dilekçesinde hakimin müdahalesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava dilekçesinde, davalının sahibi bulunduğu işyerini ganyan bayii olarak kullandığı, işyerinde at yarışlarının da televizyondan izlenmesi nedeniyle sürekli rahatsız edici gürültü çıktığı ileri sürülerek ganyan bayii faaliyetine son verilmesi istenmiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesi, mesken olan bağımsız bölümlerde tüm kat maliklerince oybirliği ile alınmış bir karar mevcut olmadıkça işyeri olarak faaliyet gösterilmesini yasaklamakta ise de dava konusu taşınmazların esasen işyeri niteliğinde olmasına ve icra edilen faaliyetin 24. maddesinin ilk fıkrasının yasakladığı faaliyetlerden bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının REDDİNE,
Davalının temyiz itirazlarına gelince;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Ganyan bayii olarak faaliyet gösterilebilmesi, işyerinde müşterilere izleme olanağı sağlanmasına bağlı olduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki davalının işyerinde 24.maddenin ilk fıkrası ile yasaklananlar dışında her türlü ticari faaliyetlerde bulunabileceğine göre zorunluluk olmadıkça faaliyet alanına hakim kararı ile bir sınırlandırma getirilemez. Bu bakımdan işyerinin müşterilere yarışları takip imkanı sağlayan bölümünün kaldırılmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Ancak, Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesine göre, kat maliklerinin bağımsız bölümlerini kullanırlarken birbirlerini rahatsız etmemek zorunda oldukları ve dava dilekçesinde dava konusu işyerindeki gürültünün rahatsız edici boyutlara eriştiği belirtilmesine göre mahkemece yapılacak iş, gürültünün giderilmesi için (saat sınırlandırılması, izolasyon yapılması gibi) ne gibi önlemler alınabileceğinin bilirkişi marifetiyle tespiti ve bu önlemlere karar vermek olması gerekirken davanın yazılı olduğu şekilde kısmen kabulü doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.12.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy