(634 S. K. m. 42)
Dava: Dava dilekçesinde davalının apartman bahçe duvarına yapmış olduğu müdahalenin önlenmesi ile vermiş olduğu zararın tazmini istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesine göre kat malikleri ortak yerlerin düzgün veya bunları kullanmanın daha rahat ve kolay bir hale konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak bütün yenilik ve ilaveleri kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar üzerine yapabilirler. Yargıtay uygulamalarında ana taşınmazın çevresine duvar inşaası 42. madde kapsamında mütala edilmekte ve duvar inşası için oyçokluğu ile karar alınması yeterli sayılıp, Kat Mülkiyeti Yasasına aykırılık oluşturmayacağı kabul edilmektedir. Ancak, inşası kararlaştırılan duvarın ortak yerlerin kullanımını rahat ve kolay hale getirmesi imar mevzuatına aykırı olmaması ve otopark gibi projesinde özel tahsisli ortak yer olarak gösterilen yerlerin kullanılmasını engellememesi gerekir.
Bundan ayrı dava dilekçesinde ve yargılama aşamalarında duvarın 3 defa yıkıldığı yolunda bir iddia olmadığı halde bilirkişi raporunda duvarın 3 kez yapılıp yıkıldığı kabul edilerek tazminatın buna göre belirlenmesi de doğru görülmemiştir.
Bu durumda mahkemece yapılacak iş; yukarıda belirtilen hususların bilirkişi marifetiyle incelenerek varılacak sonuca göre karar vermek olmalıdır.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.04.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy